نهج البلاغه بعد از قرآن حکیم، از مهم‌ترین منابع و مراجع تعلیمات آسمانی دین مبین اسلام است. نهج البلاغه را حضرت علی(ع) نگارش نفرموده، بلکه مجموعه‌ای ازخطبه‌ها، نامه ها و حکمت‌هایی است که امیرمؤمنان (ع) بنا به ضرورت زمان، مکان و اوضاع و احوال حاکم بر آن دوران، بیان فرموده است و سپس توسط ابوالحسن محمد بن الحسین بن موسی – معروف به سید رضی یا شریف رضی، از علمای مسلمان قرن چهارم هجری، جمع آوری و ارائه شده است. از این رو، چون نهج البلاغه کتابی روایی است، امکان دارد آنچه که در آن درج شده است، صددرصد درست و صحیح نباشد و روایات ضعیف یا غیرمستند هم در آن آمده باشد. اما این تردید در باره عهدنامه مالک اشتر، نامه شماره 53 نهج البلاغه، نادرست است و بی گمان، از حضرت علی (ع) صادر شده است.